Za oknem, pomarańczowe światło latarni zaczęło oświetlać powoli spadające płatki śniegu. Wszystko jakby wytłumione i znalezione gdzieś pod poduszką. Tego jednego wieczoru zima pojawiła się także gdzieś głęboko we mnie i myślę że wiesz dlaczego. Ot, taki dialog prowadziłem z samym sobą i kiedy byłem bliski stwierdzenia że czas spać – zasnąłem. Rzec by się chciało że przeżyłem noc pełną wrażeń i przygód, bo to co się wtedy wydarzyło powinno zapaść w mojej pamięci na długo. Niestety, chcą lub też nie, tak się nie stanie, bo taki przeważnie bywa los snów że kiedy najbardziej nam się podobają, znikają nam z głowy tuż przed południem.

Zadowolony z takiego przerywnika postanowiłem zajrzeć po raz kolejny za zieloną obwolutę. Ze szczerą nadzieją przeglądałem każdą stronę, aż w końcu udało mi się znaleźć dwoje uciekinierów z poprzedniego wieczoru, którzy schowali się po prostu na początku. Może byli bliżej niż dalej, a ja owładnięty jedynie chęcią ich zobaczenia, nie potrafiłem dostrzec oczywistego?

Dzisiaj kupiłem sobie ołówek i czerwoną kredkę, wiec następnym razem jak nie uda mi się ich znaleźć to sam je narysuje.

Znajdźmy szczęście wszędzie tam gdzie możemy i cieszmy się z niego do granic możliwości!

Czasem to jednak ja wkradam się jak złodziej do Twojej głowy i zabieram z niej tyle ile mogę. Marzenia, myśli, sny i wątki które przewinęły się przez Ciebie i zostały gdzieś w środku już na zawsze. W ten sposób powoli staję się Tobą, a Ty mną. Zapytasz więc kto mi na to pozwolił? Nikt. Nie pytałem i nigdy nie zapytam. Po prostu będę stał obok i podziwiał.

To Nasza ‘wspólna jaźń interplanetarna‘.

Wciąż rośnie mój zasób słów i przeżyć. Kiedy znów pojawia się dualizm samego siebie po raz kolejny uciekam w głąb duszy. Pożądanie tam ukrytych zmysłów sprawia że odnajduje wciąż nowe pragnienia i emocje. Wycieczki myśli w ciemną otchłań pomagają odszukać sens który codziennie gubię. Gubię go kiedy rano wstaję z łóżka, tylko po to żeby znów go odnaleźć wieczorem, w mroku.

Panta rhei, lecz nie rozum tego literalnie.

Tak właśnie mija życie. Na odkrywaniu na nowo samych siebie.

Tak wiele chciał bym zmienić, a tak niewiele mogę. To co kiedyś było na wyciągnięcie ręki, teraz staje się jedynie sennym marzeniem. Patrzę w przeszłość i zastanawia mnie wszystko to co było, co stało się i doprowadziło mnie w tą bezsenną noc do tego co właśnie robię. A przyszłość? Żadne pieniądze mi jej nie kupią. Nie pożyczą. Nie ważne jak bardzo bym chciał, nie zobaczę nawet jej skrawka. Doprowadzą mnie do niej kolejne niewykorzystane okazje, tak bym mógł stawiać sobie coraz więcej pytań o słuszność samego siebie.

A kim jestem teraz? Darek – suma oddechów, mrugnięć i spojrzeń. Bilans tego co żałuję i czego żałować bym chciał. Równanie myśli przeplatanych z marzeniami i polanych niedosytem. Jestem każdą łzą którą wylewasz kiedy jest Ci smutno i każdym uśmiechem gdy spełniasz pragnienia. Jestem tym kim jesteś Ty. Być może kiedyś okaże się że między nami nie ma nic poza odległością, która zależała tylko od nas, ale wtedy będzie już za późno. Położysz się tak jak ja i zadasz te same pytania, znajdując tak niewiele odpowiedzi.

Przecież wiesz że Ty to mocne ukłucie w sercu i moja dłoń w Twojej dłoni. Że ja to czas i pragnienie, które tli się głęboko w nas. Że my to sen, przed którym szeptaliśmy sobie cicho, a który nigdy się nie skończy. Że wszystko to co mamy to zmysły i emocje którymi wypełniamy wszystko. Doskonale to rozumiesz. I nawet jeżeli teraz się nie uśmiechasz, nie martw się, to zaraz minie. Wyjmiesz mnie z torebki, odpakujesz i zmienimy wszystko co chcemy.

‘kiedykolwiek w czasie i przestrzeni ze mną
Jeśli chcesz, a co powinnaś… wiesz na pewno’
-Eldo

Przykro mi, nie jestem taki jak wy i od życia oczekuje czegoś więcej. Chcę żyć tak żeby móc żałować rożnych rzeczy, a nie tego że ich nie zrobiłem. Chcę zapamiętać każdą chwilę i móc powiedzieć że była cudowna. Chcę żeby sny i marzenia stały się czymś prawdziwym…

Jest między nami mała różnica. W Twoim życiu to tylko pragnienia usprawiedliwione rzeczywistością, a w moim to realne cele. Stawiam je sobie tak wysoko że nawet po zrealizowaniu połowy będę dumny że osiągnąłem tak wiele i nie spędziłem życia na czekaniu. Chcieć to móc, a ja mogę wszystko. Nie pytaj mnie o nic, po prostu bądź i daj się ponieść. Daj się zapomnieć i miej ambicję żeby sięgać gwiazd. Zrób to tak jak ja.

‘karmię wiecznie głodny brzuch namiętności
razem z erratą na drodze ku nieśmiertelności…’
-Eldo

Ech… Ty wiesz mój złośliwy Potworku jak rozbroić człowieka…

Każdy ma złe i dobre chwile. Dobre przynoszą szczęście, a złe? Powinny refleksje. Nie wiem czy wy też, ale ja uwielbiam takie chwile w których mogę na chwilę się zatrzymać i zastanowić się nad wszystkim. Rozkoszować się widokiem zachodzącego słońca, z dobrym rapem na słuchawkach. Pozwolić się porwać rozkminie i oderwać od wszystkiego.

W każdej chwili wolność popłynie z każdej żyły…

A co mi to wszystko da? Wiele. Chociaż tak naprawdę niewielu ludzi zrozumie co tak naprawdę wtedy czuję. Da mi to wolność i brak poczucia że przytłacza mnie życie i wszystko z nim związane. Nie liczy się nic, tylko to co mam wtedy w głowie. ‘Bo to nie ludzie których oczy ciągle nic nie widzą’.

Bo życie to chwila, a ja tą chwilą chce się cieszyć…

Wszystkie te dobre chwile są puste i bez żadnej wartości jeżeli nie zdamy sobie sprawy z tego że istnieją tylko dzięki tym złym. Mimo że groszem nie grzeszę to dzięki takim momentom potrafię docenić to co mam i cieszyć się tymi wszystkimi drobnostkami które składają się na jedną wielką całość.

Wciąż mam w sobie tyle siły by żyć i oddychać pełną piersią…